امروز روز توست

امروز از آن روزهاست...

از همان روزهایی که آدم فکر میکند

اگر قلم بردارد و بنویسد

میتواند به اندازهٔ تمام غزلهای حافظانهٔ دنیا

عاشقانه بگوید

میتواند هزاران سطر بی وقفه و بی خستگی

آنقدر ادامه بدهد

تا او، همان مخاطب خاص، خسته شود از نیامدن

از راه برسد و کولهبار احساس برانگیخته ات را

که بر شانهٔ واژهها سنگینی میکند

تحویل بگیرد و ببرد

از آن روزهاست

که به هر دری میزنی

تا ببیندت، تا ببینیاش

تا صدایت را بشنود

و تو بیهیچ آداب و ترتیب و واهمهای

مهرت را در گوشش فریاد بزنی

و دیکتهٔ پر از غلطت را تقدیمش کنی

نه بیست بخواهی و نه منتظر آفرین اش بمانی

فقط از انجام تکلیفت، کودکانه، شاد باشی

....

امروز از آن روزهای دلتنگی است

که دلت از همهٔ وجودت پیشی گرفته

و معلوم نیست تا کجا برود

و کدام سنگ سرش را بشکند

تا بایستد و در قفس سینهات آرام بگیرد

...

امروز روز توست، دل بازیگوش من!