رهايي

گشت و گذار در كوچه هاي سرد و باراني خاطره كه كف سنگي و لغزنده اش به قدمهايت سنگيني و آرامشي آميخته با ترديد مي بخشد، و تماشاي درختان سر به فلك كشيده اش نگاهت را تا آن سوي ابرها بالا مي كشد، اين روزها كه بهار، روح و جان عاشقان را به بازي گرفته است، مطلوب ترين سرگرمي دل بازيگوش توست. بگذار كودكي اش را بكند بگذار پرسه بزند و از اين سو به آن سو بدود. نگران گم شدنش نباش! ديگر آن قدراز دنيا چيز فهميده است كه بتواني دستش را رها كني تا براي خودش صفا كند. اينجا كه امن ترين نقطه دنيا هم هست براي يك دل كوچك تنها! اينجا را بارها و بارها حتي تنها و بي همراه آنقدر گشته است كه به تمام پستي و بلنديهايش آشناست. همه ي راه هاي پنهان و آشكارش را مي داند و از هر برگش هزار قصه مي خواند.

مي بيني؟ هر بار كه رهايش مي كني هر بار كه خسته و غمگين مي شود هر بار كه شاد و سرمست است، خودش را به اينجا مي رساند و تو هم مجبوري كه دنبالش بيايي و مراقبش باشي ...

مراقب باش اما نگران نباش او ديگر بزرگ شده است حتي بزرگتر از خودت ! به ظاهر مظلوم و كوچكش كه نيست، براي خودش عالم پهناوري دارد... پهناور و تازه و نامكرر... دركش كن و آزادش بگذار❤️