نمیشود به فراموشیات سپرد و گذشت
چنین که یاد تو زودآشنا و هرجایی است
تو باری اینک از اوج بینیازی خود
که چون غریبی من مبهم و معمایی است،
پناه غربت غمناک دستهایی باش
که دردناکترین ساقههای تنهایی است
«حسین منزوی»
برچسب: نویسنده: بردیا اسدیپور تاريخ: دوشنبه 12 دی 1401 ساعت: 8:15